Śląski OZŻ

Zarząd

Wymagania egzaminacyjne

EGZAMIN PRAKTYCZNY:

1. Egzamin praktyczny obejmuje:

  1. manewrowanie jachtem pod żaglami,
  2. manewrowanie jachtem na silniku,
  3. umiejętność kierowania załogą,
  4. pracę w charakterze członka załogi,
  5. umiejętności z zakresu prac bosmańskich.

2. Umiejętność manewrowania:

  1. manewry pod żaglami na jachcie typu slup o długości kadłuba większym niż 5,5 m,
  2. manewry na silniku na jachcie typu slup o długości kadłuba większym niż 5,5 m,
  3. egzamin można przeprowadzić przy sile wiatru (1 ÷ 5) ºB, na akwenie manewrowym z dostępnym pomostem pozwalającym w pełni wykonać zadania egzaminacyjne, wyposażonym w sprawne urządzenia cumownicze i dostępną boją manewrową

3. Manewry pod żaglami:

  1. manewry podstawowe: zwrot przez sztag, zwrot przez rufę, odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, alarm „człowiek za burtą".
  2. manewry dodatkowe: dojście do boi, odejście od boi, stawanie na kotwicy, zejście z kotwicy, stawanie w dryf.

4. Manewry na jachcie na silniku:

  1. manewry podstawowe: odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, alarm „człowiek za burtą".
  2. manewry pomocnicze: dojście do boi, odejście od boi, holowanie jachtu.

5. Zakres wymagań:

    a.  egzamin z manewrowania jachtem:

  • manewrowanie jachtem pod żaglami:
    • zdający wykonuje na jachcie pod żaglami minimum wszystkie manewry podstawowe wymienione w p. 3a,
    • o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,
  • manewrowanie jachtem na silniku:
    • zdający wykonuje na jachcie na silniku minimum wszystkie manewry podstawowe wymienione w p. 4a,
    • o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,.
  • umiejętność kierowania załogą:
    • zdający wykazuje na jachcie pod żaglami umiejętność: kierowania i planowania pracy załogi, wydawania komend i poleceń, egzekwowania ich wykonywania we właściwym momencie, podejmowania decyzji związanych z manewrowaniem i eksploatacją jachtu,
    • praca w charakterze członka załogi:
    • zdający wykazuje na jachcie pod żaglami umiejętność: reagowania na przechyły jachtu (balastowanie) bez polecenia prowadzącego, prowadzenia foka w stosunku do kierunku wiatru i ustawienia grota, prawidłowego wykonywania poleceń prowadzącego jacht, prawidłowego odpowiadania na komendy,

     b.  egzamin z prac bosmańskich:

  • zdający wykazuje umiejętność wiązania 12 wymaganych węzłów oraz usuwania prostych usterek i awarii kadłuba i takielunku.

6. Definicje i interpretacje:

  1. osoba zdająca egzamin z manewrowania jachtem pod żaglami i na silniku powinna samodzielnie sterować jachtem,
  2. brak komend i poleceń wydawanych załodze przez zdającego egzamin może być traktowane, jako brak umiejętności z zakresu kierowania pracą załogi,
  3. za właściwe wykonanie komend i poleceń rozumie się także umiejętność samodzielnego wykonania wszystkich czynności, których wymaga manewrowanie danym jachtem,
  4. za prawidłowe wykonanie manewrów pod żaglami uważa się:
    • zwrot przez sztag - jacht zmienił hals podczas przechodzenia linii wiatru dziobem z zachowaniem zdolności manewrowej w ciągłej, nie przerwanej cyrkulacji, z kursu ostry bajdewind na kurs ostry bajdewind przeciwnego halsu,
    • zwrot przez rufę - jacht zmienił hals podczas przechodzenia linii wiatru rufą w ciągłej, nie przerwanej cyrkulacji, z kursu pełny baksztag na kurs pełny baksztag przeciwnego halsu,
    • odejście od nabrzeża - jacht odszedł od nabrzeża przy pomocy żagli i popłynął na zadanym halsie,
    • dojście do nabrzeża - jacht doszedł przy pomocy żagli we wskazane przez KE miejsce i zacumował w określony przez nią sposób,
    • alarm „człowiek za burtą" - ogłoszono alarm, wyznaczono obserwatora, podano środki ratunkowe po nawietrznej „człowieka za burtą" , podejście do „człowieka za burtą" odbyło się na żaglach, na kursie bajdewind, właściwą burtą z prędkością ok. 1 węzła (ok. 0.5 m/s), w czasie nie dłuższym niż 3 minuty, wyznaczono odpowiednio wcześnie osoby do podjęcia „człowieka za burtą" i w zależności od konstrukcji jachtu podjęto go z wody na pokład, udzielono „człowiekowi" niezbędnej pomocy, utrzymano zdolność manewrową jachtu przez cały czas manewru,
    • dojście do boi - jacht zatrzymał się w linii wiatru, w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja znajduje się przed dziobem lub przy burcie do wysokości want przedniego masztu, zacumowano jacht przy zrzuconym lub zrolowanym foku,
    • odejście od boi - jacht po postawieniu żagli i oddaniu cumy dziobowej odszedł od boi na zadanym halsie,
    • stawanie na kotwicy - sklarowano kotwicę i przygotowano dostateczną długość liny kotwicznej, rzucono kotwicę przy nieznacznym posuwaniu się jachtu do przodu w linii wiatru z jednoczesną cyrkulacją, lub po rozpoczęciu biegu wstecznego, zrzucono lub zrolowano foka, w razie konieczności podczas dryfu jachtu w linii wiatru luzowano linę kotwiczną,
    • zejście z kotwicy - po wyrwaniu kotwicy jacht odszedł na zadany hals, dokonano klaru kotwicy i liny kotwicznej.
    • stawanie w dryf - podczas kursu bajdewind bez luzowania wybranego foka nastąpiło przejście dziobem linii wiatru, ustawiono jacht burtą do wiatru, płetwę steru wyłożono na burtę nawietrzną i utrzymano jacht w dryfie.

       e.  za prawidłowe wykonanie manewrów na silniku uważa się:

    • odejście od nabrzeża - jacht odszedł na zadany kurs,
    • dojście do nabrzeża - jacht zatrzymał się we wskazanym przez KE miejscu,
    • alarm „człowiek za burtą" - jacht zatrzymał się prawidłową burtą przy człowieku a następnie wyciągnięto człowieka w odpowiednim do tego miejscu jachtu na jego pokład.
    • dojście do boi - jacht zatrzymał się w linii wiatru, w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja znajduje się przed dziobem lub przy burcie do wysokości want przedniego masztu, zacumowano jacht i wyłączono napęd,
    • odejście od boi - jacht po uruchomieniu silnika i oddaniu cumy odszedł od boi na zadany kurs,
    • holowanie pojedynczego jachtu - gdy na jachcie sklarowano i zamocowano hol, prawidłowo go podano i przeprowadzono zespół holowniczy we wskazane miejsce,

      f.  obowiązuje znajomość 12 węzłów: prosty (płaski), ratowniczy (dwa sposoby), knagowy, buchta, ósemkowy, refowy, szotowy, flagowy, rożkowy, sztyk, wyblinka, cumowy żeglarski.

7. Stosuje się następujące kryteria ocen:

  1. 5 (bardzo dobry) - zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny, powtarzalny i pewny, bez poprawek, potrafi kierować załogą w sposób zdecydowany,
  2. 4 (dobry) - zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny bez poprawek, potrafi kierować załogą,
  3. 3 (dostateczny) - zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny z poprawkami, potrafi kierować załogą w stopniu wystarczającym,
  4. 2 (niedostateczny) - ocena nie zaliczająca egzaminu, zdający nie potrafi wykonać w sposób bezpieczny i skuteczny manewrów, nie potrafi kierować załogą, ze względu na bezpieczeństwo załogi lub jachtu odebrana została zdającemu komenda podczas egzaminu.

8. Uwagi końcowe:

  1. przed egzaminem praktycznym KE powinna zapoznać zdających z niniejszymi wytycznymi, a po jego zakończeniu - omówić wyniki (szczególnie w przypadku ocen niedostatecznych),
  2. KE ma obowiązek zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w czasie trwania egzaminu,
  3. na życzenie zdającego KE powinna umożliwić mu zapoznanie się w czasie paru minut z własnościami żeglugowymi jachtu,
  4. jeżeli KE uzna, że wykonywany manewr zagraża bezpieczeństwu załogi lub jachtu, powinna odebrać zdającemu komendę, co oznacza ocenę niedostateczną,
  5. KE decyduje o tym czy wykonany manewr był bezpieczny i skuteczny oraz o ocenie egzaminu,
  6. droga przebyta przez jacht i liczba zwrotów może być, co najwyżej dwukrotnie większa od uznanej przez KE za niezbędne,
  7. osoba zdająca egzamin może wykonywany manewr przerwać i powtórzyć go od początku tylko raz,
  8. egzamin z manewru: alarm „człowiek za burtą" odbywa się na otwartym akwenie,
  9. ocena końcowa egzaminu praktycznego jest średnią arytmetyczną z poszczególnych jego członów.

 

EGZAMIN TEORETYCZNY:

1. Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości z następujących przedmiotów: budowa jachtu, teoria żeglowania, przepisy, locja śródlądowa, ratownictwo, meteorologia.
2. Wiedzę z zakresu wiadomości teoretycznych należy sprawdzić w formie:

  1. egzaminu pisemnego do wyboru przez KE:
    • pisemne odpowiedzi na pytania,
    • rozwiązanie testu,

     b.  ustnych odpowiedzi na pytania.

3. O wyborze formy egzaminu teoretycznego oraz pytaniach decyduje KE.

 

Jesteś tutaj: Home Zarząd Żeglarz jachtowy Wymagania egzaminacyjne