Śląski OZŻ

Druki

 

DRUKI EGZAMINACYJNE

 

POBIERZ KOMPLET DOKUMENTÓW

 

Wymagania egzaminacyjne

1. EGZAMIN PRAKTYCZNY:  

1. Egzamin praktyczny obejmuje:   

  1. manewrowanie jachtem pod żaglami,  
  2. manewrowanie jachtem na silniku,  
  3. umiejętność dowodzenia załogą,   
  4. pracę w charakterze członka załogi,  

2. Osoby nie posiadające stopnia żeglarza jachtowego muszą dodatkowo zdać egzamin praktyczny przewidziany na stopień żeglarza jachtowego.  

3. Umiejętność manewrowania jachtem należy sprawdzić przy spełnieniu warunków:   

  1. umiejętność manewrowania pod żaglami należy sprawdzić na jednomasztowym jachcie morskim o długości kadłuba 7-12 m.  
  2. umiejętność manewrowania na silniku należy sprawdzić na jachcie morskim o długości kadłuba 7-12 m wyposażonym w silnik zapewniający uzyskanie prędkości nie mniejszej niż 4 węzły,  
  3. siła wiatru powinna wynosić 1 ÷ 6 °B,  
  4. egzamin z manewrowania jachtem może odbywać się wyłącznie na wodach morskich i w porcie z dostępną keją lub pirsem wyposażonymi w urządzenia cumownicze i dostępną boję manewrową.  

4. Manewry pod żaglami:  

  1. manewry podstawowe: odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, alarm „człowiek za burtą”,  
  2. manewry dodatkowe: stawanie w dryf, dojście do boi, odejście od boi, stawanie na kotwicy i odejście z kotwicy.  

5. Manewry jachtem na silniku:  

  1. manewry podstawowe: odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, zacieśnianie cyrkulacji, alarm „człowiek za burtą”,  
  2. manewry dodatkowe: dojście do boi, odejście od boi.  

6. Zakres wymagań:  

  1. Egzamin z manewrowania jachtem  
  • manewrowanie jachtem pod żaglami:  
    • zdający wykonuje na jachcie pod żaglami minimum wszystkie manewry podstawowe, wymienione w p. 4a,  
    • o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,  
  • manewrowanie jachtem na silniku:  
    • zdający wykonuje na jachcie na silniku minimum wszystkie manewry podstawowe, wymienione w p. 5a,  
    • o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,  
    • umiejętność dowodzenia załogą:  
    • umiejętność wydawania komend i egzekwowania ich wykonania we właściwym momencie  
    • praca w charakterze członka załogi   
    • zdający winien wykazać się umiejętnością prawidłowego wykonywania poleceń prowadzącego jacht, odpowiadania na komendy i zachowania się w czasie alarmu „człowiek za burtą”.  

7. Definicje i interpretacje:   

  1. manewry na żaglach powinny być wykonane przez zdającego bez użycia silnika,  
  2. brak komend i poleceń wydawanych załodze przez zdającego egzamin może być traktowany, jako brak umiejętności z zakresu dowodzenia pracą załogi,  
  3. za prawidłowe wykonanie manewrów pod żaglami uważa się:  
  • alarm „człowiek za burtą”  
    • ogłoszono alarm, wyznaczono obserwatora, podano środki ratunkowe w odległości nie większej niż 20 m,.  
    • podejście do „człowieka za burtą” odbyło się na żaglach, na kursie bajdewind, burtą zawietrzną z prędkością ok. 1 węzła ( ok. 0.5 m/s), w czasie nie dłuższym niż 5 minut,  
    • wyznaczono odpowiednio wcześnie osoby do podjęcia „człowieka za burtą” i w zależności od konstrukcji jachtu podjęto go z wody na pokład,   
    • udzielono „człowiekowi” niezbędnej pomocy,  
    • utrzymano zdolność manewrową jachtu przez cały czas manewru.  
  • odejście od nabrzeża:   
    • jacht odszedł od nabrzeża i popłynął na zadanym halsie,  
  • dojście do nabrzeża:   
    • jacht stanął w określonym przez KE miejscu i w określony przez nią sposób,  
  • dojście do boi   
    • jacht stanął w linii wiatru w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja znajduje się przed dziobem lub do wysokości want.  
  • odejście od boi   
    • jacht po postawieniu żagli i oddaniu cum odszedł na określonym przez KE halsie.  
  • stawanie w dryf  
    • podczas kursu bajdewind bez luzowania wybranego foka nastąpiło przejście dziobem linii wiatru, ustawiono jacht burtą do wiatru, płetwę steru wyłożono na burtę nawietrzną i utrzymano jacht w dryfie.  

      d.  za prawidłowe wykonanie manewrów na silniku uważa się:  

  • odejście od nabrzeża  
    • jacht odszedł od nabrzeża na zadany hals  
  • dojście do nabrzeża:   
    • jacht zatrzymał się we wskazanym przez KE miejscu  
  • zaciskanie cyrkulacji:  
    • promień cyrkulacji zmniejszył się o połowę w stosunku do promienia cyrkulacji bez zacieśnienia.  
  • alarm „człowiek za burtą”   
    • jacht zatrzymał się prawidłową burtą przy człowieku, a następnie człowiek został wyciągnięty na pokład w miejscu jachtu najlepiej do tego przystosowanym

8. Stosuje się następujące kryteria oceny:   

  1. 5 (bardzo dobry)   - zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny, powtarzalny i pewny, bez poprawek, potrafi kierować załogą w sposób zdecydowany,  
  2. 4 (dobry)   - zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny bez poprawek, potrafi kierować załogą,   
  3. 3 (dostateczny)   - zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny z poprawkami, potrafi kierować załogą w stopniu wystarczającym,  
  4. 2 (niedostateczny) - ocena nie zaliczająca egzaminu, zdający nie potrafi wykonać w sposób bezpieczny i skuteczny manewrów, nie potrafi kierować załogą, ze względu na bezpieczeństwo załogi lub jachtu odebrana została zdającemu komenda podczas egzaminu.  

9. Uwagi końcowe:  

  1. przed egzaminem praktycznym KE powinna zapoznać zdających z niniejszymi wymaganiami, a po jego zakończeniu - omówić wyniki (szczególnie w przypadku ocen niedostatecznych),  
  2. KE ma obowiązek zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w czasie trwania egzaminu,  
  3. na życzenie zdającego KE powinna umożliwić mu zapoznanie się w czasie kilkunastu minut z własnościami żeglugowymi jachtu,   
  4. jeżeli KE uzna, że wykonywany manewr zagraża bezpieczeństwu załogi lub jachtu, powinna odebrać zdającemu komendę, co oznacza ocenę niedostateczną,  
  5. KE decyduje o tym czy wykonany manewr był bezpieczny i skuteczny oraz o ocenie egzaminu,  
  6. droga przebyta przez jacht i liczba zwrotów może być, co najwyżej dwukrotnie większa od uznanej przez KE za niezbędne,  
  7. osoba zdająca egzamin może wykonywany manewr przerwać i powtórzyć go od początku tylko raz,   
  8. egzamin z alarmu „człowiek za burtą” odbywa się na otwartym akwenie,   
  9. ocena końcowa egzaminu praktycznego jest średnią arytmetyczną z poszczególnych jego członów.      

 

EGZAMIN TEORETYCZNY:  

1. Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości z następujących przedmiotów:  

  1. przepisy,  
  2. locja,  
  3. nawigacja,   
  4. wiadomości o jachtach: budowa jachtu i silnika, teoria żeglowania,   
  5. ratownictwo,  
  6. sygnalizacja, łączność,  
  7. meteorologia.  

2. Osoby zdające egzamin na sternika jachtowego nie posiadające stopnia żeglarza jachtowego muszą dodatkowo zdać egzamin teoretyczny przewidziany na stopień żeglarza jachtowego z przedmiotów: przepisy, locja śródlądowa.  

3. Wiedzę z zakresu wiadomości i umiejętności teoretycznych należy sprawdzić w formie:   

  1. egzaminu z wiadomości teoretycznych (o wyborze formy decyduje KE):  
  • wypełnienie testu,  
  • pisemne odpowiedzi na pytania,   
  • ustnych odpowiedzi na pytania,  

       b.  rozwiązania zadania z nawigacji (na mapie), zadanie to powinno obejmować żeglugę podczas kilku godzin na akwenie pływowym i określenie pozycji zliczonych na każda godzinę i kilka pozycji obserwowanych.  

4. Ocenę niedostateczną z całości egzaminu otrzymuje osoba, która otrzymała ocenę niedostateczną z któregokolwiek przedmiotu,  

5. Zdający może korzystać ze słowników.  

6. Niezbędny zestaw pomocy przy egzaminie teoretycznym:  

  1. mapa morska polska lub angielska akwenu, na którym nie występuje zjawisko pływów, spis świateł i locja dla obszaru objętego mapą, słownik angielsko - polski, trójkąty nawigacyjne, cyrkiel nawigacyjny, tabele pływów (lub wyciągi).

Program szkolenia PZŻ

WIEDZA TEORETYCZNA:  

1. Przepisy:  

  1. Międzynarodowe Przepisy o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu,  
  2. przepisy regulujące postępowanie po wypadku morskim lub awarii,  
  3. przepisy regulujące sprawy bezpieczeństwa żeglugi statków sportowych w zakresie: środki ratunkowe, przeciwpożarowe, łączności i sygnalizacji,  
  4. przepisy nadzoru technicznego w zakresie: dokumenty klasyfikacyjne jachtu.  
  5. wymagane dokumenty jachtu i załogi w czasie pływań po wodach morskich,  
  6. wybrane zagadnienia z kodeksu morskiego i innych ustaw: prawa i obowiązki kapitana statku, bezpieczeństwo żeglugi, holowanie i pilotaż, ubezpieczenia, umowa ratownicza,  
  7. ogólne zasady regulujące ubezpieczenia jachtów, postępowanie poawaryjne,  
  8. zakresu uprawnień żeglarskich wynikających z aktualnie obowiązujących przepisów,  
  9. przepisy i zwyczaje żeglarskie ujęte dobrą praktyką morską i etykietą jachtową.  


2. Wiadomości o morskich jachtach żaglowych, ich wyposażeniu i obsłudze:  

  1. rodzaje morskich jachtów żaglowych,  
  2. budowa, nazewnictwo podstawowych części składowych jachtu morskiego,  
  3. główne parametry morskich jachtów żaglowych,  
  4. zasady eksploatacji instalacji oraz urządzeń jachtu morskiego, umiejętność oceny ich stanu technicznego,  
  5. ocena stanu technicznego wyposażenia jachtu wymienionego w karcie bezpieczeństwa i aktualność atestów,  
  6. eksploatacja silników:  
      • zasady eksploatacji silnika wysokoprężnego oraz jego podstawowe parametry techniczne,  
      • dobór materiałów eksploatacyjnych ,  
      • zasady bezpieczeństwa przy obsłudze napędów jachtowych,  
      • zasady eksploatacji instalacji elektrycznej (akumulatory, alternator lub prądnica, rozrusznik),  

    g. umiejętność:  

    • określenia na podstawie instrukcji obsługi rozmieszczenia elementów silnika wymagających kontroli i ich obsługa,  
    • sprawdzenia układu chłodzącego i wylotowego,  
    • określania prądu ładowania akumulatora ze źródła zewnętrznego,  
    • usuwania usterek silnika w zakresie ustalonym w jego instrukcji obsługi ( w tym odpowietrzanie silnika wysokoprężnego).  


3. Teoria żeglowania:

  1. stateczność i pływalność jachtu morskiego,  
  2. opory ruchu kadłuba i prędkość graniczna jachtu,  
  3. siły działające na jacht w ruchu ustalonym - zrównoważenie żaglowe i możliwość jego korygowania,  
  4. znajomość zasad doboru różnych rodzajów żagli w różnych warunkach pogodowych.  


4. Nawigacja:  

  1. wiadomości w zakresie:  
    • kształt i wymiary Ziemi, podstawowe pojęcia i jednostki stosowane w nawigacji: współrzędne geograficzne, mila morska, loksodroma i ortodroma, refrakcja ziemska, widnokrąg, średnia odległość widnokręgu, geograficzny i optyczny zasięg świateł latarni morskich,  
    • magnetyzm ziemski i magnetyzm własny jachtu: deklinacja 
    • sposób zapisu na mapach morskich polskich i angielskich i obliczanie jej aktualnej wartości,  
    • określanie dewiacji, sporządzanie wykresów i tabelek dewiacji,  
    • kursy i namiary kompasowe, magnetyczne i rzeczywiste,  
    • prędkość i droga jachtu: kurs, kąt drogi po wodzie i nad dnem, poprawka na wiatr (dryf) i poprawka na prąd (znos), jednostki prędkości,
    • pozycja jachtu: zliczona, obserwowana, prawdopodobna,  
    • określanie pozycji obserwowanej jachtu: linie pozycyjne z namiaru, kąta poziomego, kąta kursowego, wykreślanie bezpiecznej linii pozycyjnej z kąta poziomego i namiaru, określenie pozycji obserwowanej z równoczesnych i nierównoczesnych linii pozycyjnych, dobór obiektów namierzanych w celu minimalizacji błędu pozycji obserwowanej,  
    • zasady dobrej praktyki morskiej: umiejętność zapisu w dzienniku jachtowym i na mapie, żegluga w wąskich przejściach i przygotowanie nawigacyjne wejścia do portu,  
    • instrumenty nawigacyjne i zasady ich użytkowania: kompas, log, sonda, GPS, Navtex, elektroniczna aparatura nawigacyjna.  
  1. umiejętności w zakresie:  
    • prowadzenia nawigacji metodą graficzną w czasie żeglugi,  
    • prowadzenie nawigacji w czasie żeglugi na akwenie występowania pływów i prądów wpływowych:  
    • określenie głębokości w portach zasadniczych i dołączonych,  
    • określenie kierunków i prędkości prądów pływowych,  
    • nawigacyjne przygotowanie wejścia do portu na akwenie pływowym,  
    • nawigacyjnego przygotowania rejsu,  
    • korzystania z polskich i angielskich pomocy nawigacyjnych,  
    • korzystania z systemu GPS,  
    • posługiwania się przyrządami nawigacyjnymi.  


5. Locja:  

  1. umiejętność korzystania z pomocy nawigacyjnych: mapy polskie i angielskie, spisy świateł i sygnałów nawigacyjnych (polskie i angielskie), spisy sygnałów radiowych (polskie i angielskie), locje polskie wraz z uzupełnieniem; locje angielskie, tabele pływów,  
  2. umiejętność wykonywania korekty map i innych pomocy nawigacyjnych,  
  3. system IALA,  
  4. światła nawigacyjne i ich charakterystyki,  
  5. mapy morskie - klasyfikacja, konstrukcja, skala, zakres informacji, używane skróty, oznaczenia.  


6. Meteorologia:  

  1. znajomość podstawowych czynników meteorologicznych i umiejętność ich określania: temperatura i jej zmiany z wysokością, równowaga atmosfery, ciśnienie atmosferyczne, wilgotność, kierunek i prędkość wiatru, widzialność, ocena zachmurzenia, opady,  
  2. umiejętność zapisu danych meteorologicznych w dzienniku jachtowym.  
  3. chmury: znajomość rodzajów chmur wg klasyfikacji międzynarodowej i ich podziału,  
  4. wiatry: przyczyny powstawania wiatru, ogólna cyrkulacja atmosfery, wiatry lokalne,  
  5. masy powietrza, fronty atmosferyczne, układy baryczne: klasyfikacja mas powietrza i frontów atmosferycznych, typowe zmiany pogody towarzyszące ich przechodzeniu, niż, wyż, klin, zatoka, siodło, powstawanie niżu, tory niżów w Europie, podstawowe rodzaje mgieł i typowe warunków ich powstawania,  
  6. umiejętność określania pozycji jachtu względem najbliższego układu barycznego i frontów atmosferycznych,   
  7. mapy synoptyczne: analiza treści map synoptycznych, ustalenie przypuszczalnego kierunku przemieszczania się niżów i frontów atmosferycznych, stref opadów i obniżonej widzialności oraz kierunku i siły wiatru, przewidywanie rozwoju sytuacji pogodowej na podstawie analizy kilku kolejnych map pogodowych,  
  8. komunikaty meteorologiczne: umiejętność wybrania na podstawie polskich i angielskich spisów sygnałów radiowych danych stacji nadających komunikaty pogodowe, umiejętność odbioru i zanotowania treści komunikatu, zasady działania i obsługi systemu Navtex  
  9. współdziałanie morza i atmosfery: skala stanu morza, umiejętność oceny stanu morza na podstawie oceny wyglądu powierzchni morza, znajomość rodzajów fal, parametrów fali i ich zależności od głębokości morza, siły wiatru i czasu jego oddziaływania.  


7. Sygnalizacja, łączność:  

  1. sposoby wzywania pomocy,  
  2. znajomość wybranych flag MKS,  
    • podstawy systemu GMDSS:  umiejętność nawiązania łączności za pomocą radiotelefonu VHF,  
    • łączność poprzedzona sygnałami MAYDAY, PANPAN, SECURITE,  
    • podstawowa umiejętność wzywania pomocy i korespondencji w niebezpieczeństwie za pomocą radiotelefonu w języku polskim i angielskim,  
  1. znajomość zasad obsługi i umiejętność prawidłowego użycia: pławki dymnej, rakiety spadochronowej i innych środków pirotechnicznych dostępnych na jachcie.  


8. Ratownictwo:  

  1. bezpieczeństwo na jachcie morskim,  
  2. profilaktyka przeciwpożarowa,  
  3. holowanie jachtu w sytuacjach awaryjnych,  
  4. postępowanie w przypadku awarii jachtu morskiego - mielizna, pożar, przeciek,  
  5. sztrandowanie i ewakuacja załogi,  
  6. posługiwanie się środkami wzywania pomocy, sprzętem ratowniczym, p-poż i awaryjnym  
  7. zasady udzielania pomocy przedmedycznej w nagłych wypadkach poszerzone o schorzenia i urazy występujące w żegludze jachtowej,  
  8. czas przetrwania rozbitka w zimnej wodzie, pomoc człowiekowi z oznakami hipotermii,  
  9. wyposażanie apteczki jachtowej,  
  10. środki ratownicze:  liny bezpieczeństwa, szelki bezpieczeństwa, kamizelki ratunkowe, koła ratunkowe, tratwa ratunkowa, pirotechnika, pławka EPIRB, transponder radarowy SART, gaśnice, koc gaśniczy, toporek i wiadro, pompy, plastry.  
  11. znajomość organizacji i zadań służby ratownictwa morskiego: Morska Służba Poszukiwania i Ratownictwa (SAR), Morskie Ratownicze Centrum Koordynacyjne, stacje ratownictwa brzegowego, systemy komunikowania się  
  12. wiedza o zakresie pomocy, której można oczekiwać od służb ratownictwa morskiego,  
  13. znajomość zagrożeń dla jachtu i osób, związanych z udzielaniem pomocy przez zwłaszcza duże statki nie będące jednostkami ratowniczymi,  
  14. sposoby porozumienia się z udzielającymi pomocy : porozumiewanie się ze stacjami ratownictwa brzegowego, sposoby porozumiewania się ze statkami lub śmigłowcami udzielającymi pomocy, znajomość techniki udzielania pomocy jachtowi przez śmigłowiec i zasad współpracy ze śmigłowcem.      

 

UMIEJĘTNOŚCI PRAKTYCZNE:  


1. Zakres umiejętności praktycznych:  

  1. eksploatacja i manewrowanie jachtem morskim o długości kadłuba od 7m do 12m pod żaglami i na silniku,  
  2. prowadzenie nawigacji na akwenach bezpływowych i pływowych,  
  3. korzystanie z polskich i anglojęzycznych pomocy i wydawnictw nawigacyjnych,  
  4. korzystanie z urządzeń łączności ze szczególnym uwzględnieniem wzywania pomocy.  


2. Praca załogi i eksploatacja jachtu morskiego:  

  1. taklowanie jachtu, klar jachtu,  
  2. obsługa żagli, osprzętu i podstawowych urządzeń na jachcie z zachowaniem zasad bezpieczeństwa,  
  3. zasady cumowania jachtu,   d) obsługa silnika,   e) umiejętność sprawdzenia stanu technicznego jachtu morskiego.  


3. Umiejętność wykonania następujących manewrów jachtem morskim o długości kadłuba od 7 m do 12 m pod żaglami:  

  1. manewry podstawowe: zwrot przez sztag, zwrot przez rufę, odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, alarm „człowiek za burtą”.  
  2. manewry dodatkowe: stawanie w dryf, dojście do boi, odejście od boi, stawanie na kotwicy, zejście z kotwicy, refowanie.  


4. Umiejętność wykonywanie następujących manewrów morskim jachtem żaglowym o długości kadłuba od 7 m do 12 m na silniku:  

  1. manewry podstawowe: odejście od nabrzeża, dojście do nabrzeża, alarm „człowiek za burtą”,   
  2. manewry dodatkowe: dojście do boi, odejście od boi.  


5. Obrót lub przesunięcie jachtu przy pomoście, praca cumami.  


6. Podstawowa znajomość techniki sztormowania oraz zasad bezpieczeństwa pracy na jachcie w warunkach sztormowych.      

 

NORMY I ZALECENIA:  

1. Szkolenie praktyczne manewrów pod żaglami i na silniku powinno odbywać się na wodach morskich.  

2. Zaleca się, aby podczas szkolenia wszystkie osoby będące na jachcie miały założone indywidualne środki wypornościowe, zgodne z obowiązującymi normami.  

3. Szkolenie teoretyczne powinno obejmować minimum 35 godzin wykładów i ćwiczeń.  

4. W szkoleniu praktycznym powinno przypadać minimum 10 godzin kierowania jachtem przez szkoloną osobę.  

5. Za jacht morski mogący być używany do szkolenia i egzaminowania na stopień sternika jachtowego, uważa się pełnopokładowy jacht balastowy z osprzętem i wyposażeniem przystosowanym do żeglugi morskiej.  

6. Za rejs pełnomorski uznaje się żeglugę na jachcie żaglowym prowadzoną poza wodami wewnętrznymi lub osłoniętymi pod żaglami i na silniku, którego czas trwania wynosi co najmniej 24 godziny, do rejsu pełnomorskiego wlicza się także żeglugę po wodach osłoniętych i wewnętrznych leżących na trasie do odwiedzanych portów, do wymiaru czasu rejsu pełnomorskiego nie wlicza się postoju w portach lub na kotwicy.  

7. Za odbycie rejsu pełnomorskiego uznawanego, jako część stażu dopuszczającego do egzaminu rozumie się:  

  1. posiadanie oryginału opinii z rejsu podpisanego przez kapitana prowadzącego jacht,  
  2. spełnienie warunków określonych w p. 6 i 7.

Warunki dopuszczenia do egzaminu

Warunkiem podejścia do egzaminu na stopień sternika jachtowego jest:

Sposób uzyskania stopnia

 
Aby uzyskać stopień sternika jachtowego należy:    

 

1. Ukończyć kurs szkoleniowy na stopień sternika jachtowego.  

Kurs szkoleniowy musi zostać przeprowadzony wg programu szkolenia PZŻ na stopień sternika jachtowego. Szkolenie musi uzyskać akceptację właściwego OZŻ, a co za tym idzie musi być prowadzone przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami instruktorskimi PZŻ, na odpowiednim sprzęcie i zabezpieczonym ratowniczo akwenie. Ukończenie szkolenia potwierdza Kierownik Wyszkolenia Żeglarskiego (KWŻ) kursu odpowiednim zaświadczeniem.      


2. Spełnić warunki podejścia do egzaminu na stopień sternika jachtowego.
 

Zgodnie z obowiązującymi aktualnie przepisami są to:  

  • ukończenie 18 roku życia  
  • złożenie wymaganych dokumentów:  
    • zaświadczenie o ukończeniu szkolenia na stopień sternika jachtowego (patrz p. 1), 
    • opinie z odbytych co najmniej dwóch rejsów pełnomorskich, o łącznym czasie co najmniej 200 godzin żeglugi,  
    • zaświadczenie zawierające orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania żeglarstwa,  
    • wniosek o wydanie patentu sternika jachtowego,  
    • wniesienie opłaty egzaminacyjnej (cennik).      


3. Zdać egzamin na stopień sternika jachtowego.  

Egzamin na stopień sternika jachtowego jest organizowany i przeprowadzany przez PZŻ zgodnie z wymaganiami egzaminacyjnymi na stopień sternika jachtowego. Komisja Egzaminacyjna powoływana jest przez właściwe władze OZŻ.  Wszystkie terminy egzaminów dostępne są w siedzibach OZŻ.


4. Wnieść opłatę za wydanie patentu sternika jachtowego i dostarczyć 1 zdjęcie do patentu.
 

Po zdanym egzaminie należy dostarczyć do KE opłatę za wystawienie patentu i 1 zdjęcie o wymiarach 3,5 x 4,5 cm.      


5. Odbiór patentu.
 

Po zatwierdzeniu dokumentacji egzaminacyjnej, biuro PZŻ wystawia patent sternika jachtowego i przesyła go na adres podany przez kandydata na wniosku egzaminacyjnym.

Mapa klubów

Śląski

Jesteś tutaj: Home Mapa klubów Sternik jachtowy